Het was geen lange winter, maar wel een koude. Het kwik daalde één nacht tot -18 graden. Andere nachten haalden we toch wel -15. Het begon met kale vorst, wat nogal bedreigend kan zijn voor sommige wintergroene planten. Ze drogen dan namelijk uit. De zon doet water uit de bladeren verdampen, terwijl de wortels geen water op kunnen nemen omdat de vorst in de grond zit. We hadden ook een paar nieuwe planten gekocht die tot -5 graden zouden overleven. Soms moet je een beetje risico nemen. Eén haalde het niet, een andere haalde het wel!
De sneeuw, altijd weer prachtig, leverde gelukkig wat water om de planten aan de groei te helpen toen het voorjaar plots begon met al snel temperaturen van 24 graden. Van het ene uiterste naar het andere zeg maar. Toen er toch weer een aardige nachtvorst overheen, zodat sommige planten en het reeds uitgelopen blad van bomen weer bruin zag.
Als je zo met de natuur leeft, tussen de planten en de dieren dan merk je hoeveel invloed extreme weersomstandigheden hebben op het milieu. Het milieu is erg veerkrachtig, maar wij vragen ons toch regelmatig af wanneer de rek er uit zal zijn…
